திருவெள்ளறை

உன்னையும்‌ ஒக்கலையில்‌ கொண்டு தமில்மருவி உன்னொடு தங்கள்‌ கருத்தாயின செய்து வரும்‌ கன்னியரும்‌ மகிழக்‌ கண்டவர்‌ கண்‌ குளிரக்‌ கற்றவர்‌ தெற்றிவரப்‌ பெற்ற எனக்கு அருளி மன்னு குறுங்குடியாய்‌ வெள்ளறையாய்‌ மதிள்சூழ்‌ சோலைமலைக்கரசே கண்ணபுரத்தமுதே என்‌ அவலம்‌ களைவாய்‌ ஆடுக செங்கீரைர்‌ ஏழுலகும்‌ உடையாய்‌ ஆடுக ஆடுகவே

இந்திரனோடு பிரமன்‌ ஈசன்‌ இமையவர்‌ எல்லாம்‌ மந்திர மாமலர்‌ கொண்டு மறைந்து உவராய்‌ வந்து நின்றார்‌ சந்திரன்‌ மாளிகை சேரும்‌ சதுரர்கள்‌ வெள்ளறை நின்றாய்‌ அந்தியம்‌ போது இதுவாகும்‌ அழகனே காப்பிட வாராய்‌

கன்றுகள்‌ இல்லம்‌ புகுந்து கதறுகின்ற பசுவெல்லாம்‌ நின்றொழிந்தேன்‌ உன்னைக்‌ கூவி நேசமேல்‌ ஒன்றும்‌ இலாதாய்‌ மன்றில்‌ நில்லேல்‌ அந்திப்‌ போது மதிள்‌ திருவெள்ளறை நின்றாய்‌ நன்று கண்டாய்‌ எந்தன்‌ சொல்லு நான்‌ உன்னைக்‌ காப்பிட வாராய்‌

செப்போது மென்முலையார்கள்‌ சிறுசோறும்‌ இல்லும்‌ சிதைத்திட்டூ அப்போது நான்‌ உரப்பப்‌ போய்‌ அடிசிலுமுண்டிலை ஆள்வாய்‌ ர முப்போதும்‌ வானவரேத்தும்‌ முனிவர்கள்‌ வெள்ளறை நின்றாய்‌ இப்போது நான்‌ ஒன்றும்‌ செய்யேன்‌ எம்பிரான்‌ காப்பிட வாராய்‌

கண்ணில்‌ மணல்‌ கொடு தூவிக்‌ காலினால்‌ பாய்ந்தனை என்றென்று எண்ணரும்‌ பிள்ளைகள்‌ வந்திட்டு இவரால்‌ முறைப்படுகின்றார்‌ கண்ணனே வெள்ளறை நின்றாய்‌ கண்டாரோடே தீமை செய்வாய்‌ வண்ணமே வேலையதொப்பாய்‌ வள்ளலே காப்பிட வாராய்‌

பல்லாயிரவர்‌ இவ்வூரில்‌ பிள்ளைகள்‌ தீமைகள்‌ செய்வார்‌ எல்லாம்‌ உன்‌ மேலன்றிப்‌ போகாது எம்பிரான்‌ நீ இங்கே வாராய்‌ ர நல்லார்கள்‌ வெள்ளறை நின்றாய்‌ ஞானச்‌ சுடரே உன்‌ மேனி சொல்லார வாழ்த்தி நின்றேத்திச்‌ சொப்படக்‌ காப்பிட வாராய்‌

கஞ்சன்‌ கறுக்கொண்டு நின்‌ மேல்‌ கருநிறச்‌ செம்மயிர்ப்‌ பேயை வஞ்சிப்பதற்கு விடுத்தான்‌ என்பதோர்‌ வார்த்தையும்‌ உண்டு மஞ்சு தவழ்‌ மணிமாட மதிள்‌ திருவெள்ளறை நின்றாய்‌ அஞ்சுவன்‌ நீ அங்கு நிற்க அழகனே காப்பிட வாராய்‌

கள்ளச்‌ சகடும்‌ மருதும்‌ கலக்கழிய உதை செய்த பிள்ளை அரசே நீ பேயைப்‌ பிடித்து முலை உண்ட பின்னை உள்ளவாறு ஒன்றும்‌ அறியேன்‌ ஒளியுடை வெள்ளறை நின்றாய்‌ பள்ளிகொள்‌ போது இதுவாகும்‌ பரமனே காப்பிட வாராய்‌

இன்பம்‌ அதனை உயர்த்தாய்‌ இமையவர்க்கு என்றும்‌ அரியாய்‌ கும்பக்‌ களிறட்ட கோவே கொடுங்கஞ்சன்‌ நெஞ்சினிற்‌ கூற்றே செம்பொன்‌ மதிள்‌ வெள்ளறையாய்‌ செல்வத்தினால்‌ வளர்‌ பிள்ளாய்‌ கம்பக்‌ கபாலி காண்‌ அங்குக்‌ கடிதோடுிக்‌ காப்பிட வாராய்‌

இருக்கொடு நீர்‌ சங்கில்‌ கொண்டிட்டு எழில்‌ மறையோர்‌ வந்து நின்றார்‌ தருக்கேல்‌ நம்பி சந்தி நின்று தாய்‌ சொல்லுக்‌ கொள்ளாய்‌ சில நாள்‌ திருக்‌ காப்பு நான்‌ உன்னைச்‌ சாத்தத்‌ தேசுடை வெள்ளறை நின்றாய்‌ உருக்காட்டும்‌ அந்தி விளக்கு இன்றொளி கொள்ள ஏற்றுகேன்‌ வாராய்‌

போதமர்‌ செல்வக்‌ கொழுந்து புணர்‌ திருவெள்ளறையானை மாதர்க்குயர்ந்த அசோதை மகன்‌ தன்னைக்‌ காப்பிட்ட மாற்றம்‌ வேதப்‌ பயன்‌ கொள்ள வல்ல விட்டுசித்தன்‌ சொன்ன மாலை பாதப்‌ பயன்‌ கொள்ள வல்ல பத்தருள்ளார்‌ வினை போமே

வென்றி மாமழு ஏந்தி முன்‌ மண்‌ மிசை மன்னரை மூவெழுகால்‌ கொன்ற தேவ! நின்‌ குரை கழல்‌ தொழுவதோர்‌ வகை எனக்கு அருள்‌ புரியே மன்றில்‌ மாம்பொழில்‌ நுழை தந்து மல்லிகை மெளவலின்‌ போது அலர்த்தி தென்றல்‌ மாமணம்‌ கமழ்‌ தர வரு திருவெள்ளறை நின்றானே

வசையில்‌ நான்மறை கெடுத்த அம்மலர்‌ அயற்கு அருளி முன்‌ பரிமுகமாய்‌ இசைகொள்‌ வேத நூல்‌ என்றிவை பயந்தவனே! எனக்கு அருள்‌ புரியே உயர்கொள்‌ மாதவிப்‌ போதொடு உலாவிய மாருதம்‌ வீதியின்‌ வாய்‌ திசை எல்லாம்‌ கமழும்‌ பொழில்‌ சூழ்‌ திருவெள்ளறை நின்றானே

வெய்யனாய்‌ உலகேழுடன்‌ நலிந்தவன்‌ உடலகம்‌ இரு பிளவா கையில்‌ நீள்‌ உகிர்ப்‌ படையது வாய்த்தவனே! எனக்கு அருள்‌ புரியே மையினார்‌ தருவராலினம்‌ பாய வண்‌ தடத்திடைக்‌ கமலங்கள்‌ தெய்வ நாறும்‌ ஒண்‌ பொய்கைகள்‌ சூழ்‌ திருவெள்ளறை நின்றானே

வாம்பரியுக மன்னர்‌ தம்‌ உயிர்‌ செக ஐவர்கட்கு அரசளித்த காம்பினார்‌ திருவேங்கடப்‌ பொருப்ப! நின்‌ காதலை அருள்‌ எனக்கு ர மாம்பொழில்‌ தளிர்‌ கோதிய மடக்குயில்‌ வாயது துவர்ப்பெய்த தீம்பலங்கனித்‌ தேனது நுகர்‌ திருவெள்ளறை நின்றானே

மானவேல்‌ ஒண்கண்‌ மடவரல்‌ மண்மகள்‌ அழுங்க முந்நீர்ப்‌ பரப்பில்‌ ஏனமாகி அன்று இரு நிலம்‌ இடந்தவனே! எனக்கு அருள்‌ புரியே கான மாமுல்லை கழைக்‌ கரும்பு ஏறி வெண்முறுவல்‌ செய்து அலர்கின்ற தேனின்‌ வாய்‌ மலர்‌ முருகு உகுக்கும்‌ திருவெள்ளறை நின்றானே

பொங்கு நீள்முடி அமரர்கள்‌ தொழுது எழ அமுதினைக்‌ கொடுத்தளிப்பான்‌ அங்கு ஓர்‌ ஆமை அதாகிய ஆதி! நின்‌ அடிமையை அருள்‌ எனக்கு தங்கு பேடையோடு ஊடிய மதுகரம்‌ தையலார்‌ குழல்‌ அணைவான்‌ திங்கள்‌ தோய்‌ சென்னி மாடம்‌ சென்றணை திருவெள்ளறை நின்றானே

ஆறினோடு ஒரு நான்குடை நெடு முடி அரக்கன்‌ தன்‌ சிரம்‌ எல்லாம்‌ வேறு வேறுக வில்லது வளைத்தவனே! எனக்கு அருள்‌ புரியே மாறில்‌ சோதிய மரதகப்‌ பாசடைத்‌ தாமரை மலர்‌ வார்ந்த தேறல்‌ மாந்தி வண்டு இன்னிசை முரல்‌ திருவெள்ளறை நின்றானே

முன்‌ இவ்வேழுலகு உணர்வின்றி இருள்‌ மிக உம்பர்கள்‌ தொழுதேத்த அன்னமாகி அன்று அருமறை பயந்தவனே! எனக்கு அருள்‌ புரியே மன்னு கேதகை சூதகம்‌ என்றிவை வனத்திடைச்‌ சுரும்பு இனங்கள்‌ தென்னவென்று வண்டு இன்னிசை முரல்‌ திருவெள்ளறை நின்றானே

ஆங்கு மாவலி வேள்வியில்‌ இரந்து சென்று அகலிடம்‌ முழுதினையும்‌ பாங்கினால்‌ கொண்ட பரம! நிற்பணிந்து எழுவேன்‌ எனக்கு அருள்‌ புரியே ஓங்கு பிண்டியின்‌ செம்மலர்‌ ஏறி வண்டு உழிதர மாவேறித்‌ தீங்குயில்‌ மிழற்றும்‌ படப்பை திருவெள்ளறை நின்றானே

மஞ்சுலா மணி மாடங்கள்‌ சூழ்‌ திருவெள்ளறை அதன்‌ மேய அஞ்சனம்‌ புரையும்‌ திரு உருவனை ஆதியை அமுதத்தை நஞ்சு உலாவிய வேல்‌ வலவன்‌ கலிகன்றி சொல்‌ ஐயிரண்டும்‌ எஞ்சல்‌ இன்றி நின்று ஏற்ற வல்லார்‌ இமையோர்க்கு அரசு ஆவர்களே

துளக்கமில்‌ சுடரை அவுணன்‌ உடல்‌ பிளக்கும்‌ மைந்தனைப்‌ பேரில்‌ வணங்கிப்‌ போய்‌ ர்‌ அளப்பில்‌ ஆரமுதை அமரர்க்கு அருள்‌ விளக்கினை சென்று வெள்ளறைக்‌ காண்டுமே

மற்றெனக்கிங்கு ஆரானும்‌ கற்பிப்பார்‌ நாயகரே? - நான்‌ அவனைக்‌ காரார்‌ திருமேனி காணும்‌ அளவும்‌ போய்‌ சீரார்‌ திருவேங்கடமே திருக்கோவ லூரே - மதிட்கச்சி ஊரகமே பேரகமே பேரா மறுதிறுத்தான்‌ வெள்ளறையே வெஃகாவே பேராலி தண்கால்‌ நறையூர்‌ திருப்புலியூர்‌ ஆராமம்‌ சூழ்ந்த அரங்கம்‌ -

மாமலர்‌ மேல்‌ அன்னம்‌ துயிலும்‌ அணிநீர்‌ வயலாலி என்னுடைய இன்னமுதை எவ்வுள்‌ பெருமலையை கன்னி மதிள்‌ சூழ்‌ கணமங்கைக்‌ கற்பகத்தை மின்னை இருசுடரை வெள்ளறையுள்‌ கல்லறை மேல்‌ பொன்னை மரதகத்தைப்‌ புட்குழி எம்‌ போரேற்றை மன்னும்‌ அரங்கத்து எம்‌ மாமணியை -