திரு ஊரகம்

நன்றிருந்து யோக நீதி நண்ணுவார்கள்‌ சிந்தையுள்‌ சென்றிருந்து தீவினைகள்‌ தீர்த்த தேவ தேவனே குன்றிருந்த மாட நீடு பாடகத்தும்‌ ஊரகத்தும்‌ நின்றிருந்து வெஃகணைக்‌ கிடந்தது என்ன நீர்மையே

நின்றது எந்தை ஊரகத்து இருந்தது எந்தை பாடகத்து அன்று வெஃகணைக்‌ கிடந்தது என்னிலாத முன்னெலாம்‌ அன்று நான்‌ பிறந்திலேன்‌ பிறந்த பின்‌ மறந்திலேன்‌ நின்றதும்‌ இருந்ததும்‌ கிடந்ததும்‌ என்‌ நெஞ்சுளே

நீரகத்தாய்‌! நெடுவரையின்‌ உச்சி மேலாய்‌! நிலாத்திங்கள்‌ துண்டத்தாய்‌! நிறைந்த கச்சி ஊரகத்தாய்‌ ஒண்துறை நீர்‌ வெஃகா உள்ளாய்‌! உள்ளுவார்‌ உள்ளத்தாய்‌! உலகம்‌ ஏத்தும்‌ காரகத்தாய்‌! கார்வானத்துள்ளாய்‌! கள்வா! காமரு பூங்காவிரியின்‌ தென்பால்‌ மன்னு பேரகத்தாய்‌! பேராது என்‌ நெஞ்சின்‌ உள்ளாய்‌! பெருமான்‌! உன்‌ திருவடியே பேணினேனே

கல்‌ எடுத்துக்‌ கல்மாரி காத்தாய்‌! என்றும்‌ காமரு பூங்கச்சி ஊரகத்தாய்‌! என்றும்‌ வில்‌ இறுத்து மெல்லியல்‌ தோள்‌ தோய்ந்தாய்‌! என்றும்‌ வெஃகாவில்‌ துயில்‌ அமர்ந்த வேந்தே! என்றும்‌ மல்‌ அடர்த்து மல்லரை அன்று அட்டாய்‌! என்றும்‌ மா கீண்ட கைத்தலத்து என்‌ மைந்தா! என்றும்‌ சொல்‌ எடுத்துத்‌ தன்‌ கிளியைச்‌ சொல்லே என்று துணை முலை மேல்‌ துளி சோரச்‌ சோர்கின்றாளே!

மற்றெனக்கிங்கு ஆரானும்‌ கற்பிப்பார்‌ நாயகரே? - நான்‌ அவனைக்‌ காரார்‌ திருமேனி காணும்‌ அளவும்‌ போய்‌ சீரார்‌ திருவேங்கடமே திருக்கோவ லூரே - மதிட்கச்சி ஊரகமே பேரகமே பேரா மறுதிறுத்தான்‌ வெள்ளறையே வெஃகாவே பேராலி தண்கால்‌ நறையூர்‌ திருப்புலியூர்‌ ஆராமம்‌ சூழ்ந்த அரங்கம்‌ -

வெஃகாவில்‌ உன்னிய யோகத்து உறக்கத்தை ஊரகத்துள்‌ அன்னவனை அட்டபுயகரத்து எம்மானேற்றை என்னை மனம்‌ கவர்ந்த ஈசனை -