திருநீர்மலை

அன்றாயர்‌ குலக்‌ கொடியோடு அணிமாமலர்‌ மங்கையொடு - அன்பளவி அவுணர்க்கு என்தானும்‌ இரக்கம்‌ இலாதவனுக்கு உறையும்‌ இடமாவது - இரும்பொழில்‌ சூழ்‌ நன்றாய புனல்‌ நறையூர்‌ திருவாலி குடந்தை தடம்‌ திகழ்‌ கோவல்‌ நகர்‌ நின்றான்‌ இருந்தான்‌ கிடந்தான்‌ நடந்தாற்கு இடம்‌ மாமலையாவது - நீர்மலையே

காண்டா வனம்‌ என்பதோர்‌ காடு அமரர்க்கரை அன்னது கண்டவன்‌ - நிற்க முனே மூண்டார்‌ அழல்‌ உண்ண முனிந்ததுவும்‌ அதுவன்றியும்‌ முன்னுலகம்‌ - பொறை தீர்த்து ஆண்டான்‌ அவுணன்‌ அவன்‌ மார்பகலம்‌ உகிரால்‌ வகிராக - முனிந்து அரியாய்‌ நீண்டான்‌ குறளாகி நிமிர்ந்தவனுக்கு இடம்‌ மாமலையாவது - நீர்மலையே

அலமன்னுமடல்‌ சுரிசங்கம்‌ எடுத்து அடல்‌ ஆழியினால்‌ அணியார்‌ - உருவின்‌ புலமன்னு வடம்‌ புனை கொங்கையினாள்‌ பொறை தீர முனாள்‌ - அடுவாளமரில்‌ பல மன்னர்‌ படச்‌ சுடர்‌ ஆழியினைப்‌ பகலோன்‌ மறையப்‌ பணி - கொண்டு அணிசேர்‌ நில மன்னனுமாய்‌ உலகாண்டவனுக்கு இடம்‌ மாமலையாவது - நீர்மலையே

தாங்காததொர்‌ ஆளரியாய்‌ அவுணன்‌ தனை வீட முனிந்து அவனாலமரும்‌ பூங்கோதையர்‌ பொங்கெரி மூழ்க விளைத்து அதுவன்றியும்‌ வென்றி- கொள்‌ வாளமரில்‌ பாங்காக முன்‌ ஐவரொடு அன்பளவிப்‌ பதிற்றைந்திரட்டிப்‌ படை வேந்தர்‌ - பட நீங்காச்‌ செருவில்‌ நிறை காத்தவனுக்கு இடம்‌ மாமலையாவது - நீர்மலையே

மாலும்‌ கடலார மலைக்குவடிட்டு அணை கட்டி வரம்புருவ மதி சேர்‌ கோல மதிளாய இலங்கை கெடப்‌ படை தொட்டு ஒருகால்‌ அமரில்‌ - அதிர வ்‌ மடுத்து காலம்‌ இதுவென்று அயன்‌ வாளியினால்‌ கதிர்‌ நீள்முடி பத்தும்‌ அறுத்து - அமரும்‌ நீலமுகில்‌ வண்ணர்‌ எமக்கு இறைவற்கு இடம்‌ மாமலையாவது - நீர்மலையே

பாரார்‌ உலகும்‌ பனிமால்‌ வரையும்‌ கடலும்‌ சுடரும்‌ இவை உண்டும்‌ - எனக்கு ஆராதென நின்றவன்‌ எம்பெருமான்‌ அலை நீர்‌ உலகுக்கு அரசாகிய - அப்‌ பேரானை முனிந்த முனிக்கரையன்‌ பிறரில்லை நுனக்கெனும்‌ - எல்லையினான்‌ நீரார்‌ பேரான்‌ நெடுமால்‌ அவனுக்கு இடம்‌ மாமலையாவது - நீர்மலையே

புகரார்‌ உருவாகி முனிந்தவனைப்‌ புகழ்‌ வீட முனிந்து உயிர்‌ உண்டு - அசுரன்‌ நகராயின பாழ்‌ பட நாமம்‌ எறிந்து அதுவன்றியும்‌ வென்றிகொள்‌ வாள்‌ - அவுணன்‌ பகராதவன்‌ ஆயிர நாமம்‌ அடிப்‌ பணியாதவனைப்‌ பணியால்‌ அமரில்‌ நிகராயவன்‌ நெஞ்சிடந்தான்‌ அவனுக்கு இடம்‌ மாமலையாவது - நீர்மலையே

பிச்சச்‌ சிறு பீலி பிடித்து உலகில்‌ பிணந்தின்‌ மடவார்‌ அவர்‌ போல்‌ - அங்ஙனே அச்சமிலர்‌ நாணிலரா தன்மையால்‌ அவர்‌ செய்கை வெறுத்து அணிமாமலர்‌ - தூய்‌ நச்சி நமனார்‌ அடையாமை நமக்கு அருள்‌ செய்‌ என உள்‌ குழைந்து - ஆர்வமொடு நிச்சம்‌ நினைவார்க்கு அருள்‌ செய்யும்‌ அவற்கு இடம்‌ மாமலையாவது - நீர்மலையே

பேசும்‌ அளவன்று இது வம்மின்‌ நமர்‌! பிறர்‌ கேட்பதன்‌ முன்‌ பணிவார்‌ - வினைகள்‌ நாசமது செய்திடூுமா தன்மையால்‌ அதுவே நமது உய்விடம்‌ நாள்மலர்‌ - மேல்‌ வாசமணி வண்டறை பைம்புறவில்‌ மனமைந்தொடு நைந்துழல்வார்‌ மதியில்‌ நீசரவர்‌ சென்று அடையாதவனுக்கு இடம்‌ மாமலையாவது - நீர்மலையே

நெடுமால்‌ அவன்‌ மேவிய நீர்மலை மேல்‌ நிலவும்‌ புகழ்‌ மங்கையர்‌ - கோன்‌ அமரில்‌ வண்ணன்‌ கடமா களியானை வல்லான்‌ கலியன்‌ ஒலி செய்‌ தமிழ்‌ மாலை - வல்லார்க்கு ்‌ உடனே விடுமால்‌ வினை வேண்டுடில்‌ மேலுலகும்‌ எளிதாயிடும்‌ அன்றி - இலங்கொலி சேர்‌ கொடூமா கடல்‌ வையகம்‌ ஆண்டு மதிக்குடை மன்னவராய்‌ அடி - கூடுவரே

அலங்கெழு தடக்கை ஆயன்‌ வாயாம்பற்கு அழியுமால்‌ என்‌ உள்ளம்‌ - என்னும்‌ புலங்கெழு பொருநீர்ப்‌ புட்குழி பாடூம்‌ போதுமோ நீர்மலைக்கு? என்னும்‌ குலங்கெழு கொல்லி கோமளவல்லி கொடு இடை நெடு மழைக்‌ கண்ணி இலங்கெழில்‌ தோளிக்கு என்‌ நினைந்திருந்தாய்‌? இடவெந்தை எந்தை - பிரானே!

ஓடா அரியாய்‌ இரணியனை ஊன்‌ இடந்த சேடார்‌ பொழில்‌ சூழ்‌ திருநீர்மலையானை ர்‌ வாடா மலர்த்‌ துழாய்‌ மாலை முடியானை நாள்‌ தோறும்‌ நாடி நறையூரில்‌ கண்டேனே

கதியேல்‌ இல்லை நின்‌ அருள்‌ அல்லது எனக்கு நிதியே! திருநீர்மலை நித்திலத்தொத்தே! பதியே! பரவித்‌ தொழும்‌ தொண்டர்‌ தமக்குக்‌ கதியே! உனைக்‌ கண்டு கொண்டு உய்ந்தொழிந்தேனே

அருவி சோர்‌ வேங்கடம்‌ நீர்மலை என்று வாய்‌ வெருவினாள்‌ மெய்யம்‌ வினவி இருக்கின்றாள்‌ பெருகு சீர்க்‌ கண்ணபுரம்‌ என்று பேசினாள்‌ உருகினாள்‌ உள்‌ மெலிந்தாள்‌ இது என்‌ கொலோ?

மஞ்சுயர்‌ மாமதி தீண்ட நீண்ட மாலிருஞ்சோலை மணாளர்‌ வந்து என்‌ நெஞ்சுள்ளும்‌ கண்ணுள்ளும்‌ நின்று நீங்கார்‌ நீர்மலையார்‌ கொல்‌? நினைக்க மாட்டேன்‌ மஞ்சுயர்‌ பொன்மலை மேல்‌ எழுந்த மாமுகில்‌ போன்றுளர்‌ வந்து காணீர்‌ அஞ்சிறைப்‌ புள்ளும்‌ ஒன்றேறி வந்தார்‌ அச்சோ ஒருவர்‌ அழகியவா!

ஒருநல்‌ சுற்றம்‌ எனக்குயிர்‌ ஒண்பொருள்‌ வருநல்‌ தொல்கதி ஆகிய மைந்தனை நெருநல்‌ கண்டது நீர்மலை இன்று போய்‌ கருநெல்‌ சூழ்‌ கண்ணமங்கையுள்‌ காண்டூுமே

கார்வண்ணம்‌ திருமேனி கண்ணும்‌ வாயும்‌ கைத்தலமும்‌ அடியிணையும்‌ கமல வண்ணம்‌ பார்வண்ண மடமங்கை பத்தர்‌ பித்தர்‌ பனிமலர்‌ மேல்‌ பாவைக்குப்‌ பாவம்‌ செய்தேன்‌ ர்‌ ஏர்‌ வண்ண என்‌ பேதை என்‌ சொல்‌ கேளாள்‌ எம்பெருமான்‌ திருவரங்கம்‌ எங்கே? என்னும்‌ நீர்வண்ணன்‌ நீர்மலைக்கே போவேன்‌ என்னும்‌ இதுவன்றோ நிறைவழிந்தார்‌ நிற்குமாறே!

பயின்றது அரங்கம்‌ திருக்கோட்டி பன்னாள்‌ பயின்றதுவும்‌ வேங்கடமே பன்னாள்‌ - பயின்றது அணிதிகழும்‌ சோலை அணிநீர்மலையே மணி திகழும்‌ வண்தடக்கை மால்‌

கணமங்கை காரார்‌ மணி நிறக்‌ கண்ணனூர்‌ விண்ணகரம்‌ சீரார்‌ கணபுரம்‌ சேறை திருவழுந்தூர்‌ காரார்‌ குடந்தை கடிகை கடல்‌ மல்லை ஏரார்‌ பொழில்‌ சூழ்‌ இடவெந்தை நீர்மலை சீராரும்‌ மாலிருஞ்சோலை திருமோகூர்‌

நீர்மலை மேல்‌ மன்னும்‌ மறை நான்கும்‌ ஆனானை புல்லாணித்‌ தென்னன்‌ தமிழை வடமொழியை நாங்கூரில்‌ மன்னும்‌ மணிமாடக்‌ கோயில்‌ மணாளனை நன்னீர்த்‌ தலைச்சங்க நாண்மதியை -