திருமாலிருஞ்சோலை

உறியை முற்றத்து உருட்டி நின்றாடூவார்‌ நறுநெய்‌ பால்தயிர்‌ நன்றாகத்‌ தூவுவார்‌ செறிமென்‌ கூந்தல்‌ அவிழத்‌ திளைத்து எங்கும்‌ அறிவழிந்தனர்‌ ஆய்ப்பாடி ஆயரே

உன்னையும்‌ ஒக்கலையில்‌ கொண்டு தமில்மருவி உன்னொடு தங்கள்‌ கருத்தாயின செய்து வரும்‌ கன்னியரும்‌ மகிழக்‌ கண்டவர்‌ கண்‌ குளிரக்‌ கற்றவர்‌ தெற்றிவரப்‌ பெற்ற எனக்கு அருளி மன்னு குறுங்குடியாய்‌ வெள்ளறையாய்‌ மதிள்சூழ்‌ சோலைமலைக்கரசே கண்ணபுரத்தமுதே என்‌ அவலம்‌ களைவாய்‌ ஆடுக செங்கீரைர்‌ ஏழுலகும்‌ உடையாய்‌ ஆடுக ஆடுகவே

குரக்கினத்தாலே குரை கடல்‌ தன்னை நெருக்கி அணை கட்டி நீள்நீர்‌ இலங்கை அரக்கர்‌ அவிய அடுகணையாலே நெருக்கிய கைகளால்‌ சப்பாணி நேமியங்கையனே சப்பாணி

சுற்றி நின்று ஆயர்‌ தழைகளிடச்‌ சுருள்‌ பங்கி நேத்திரத்தால்‌ அணிந்து பற்றி நின்று ஆயர்‌ கடைத்தலையே பாடவும்‌ ஆடக்கண்டேன்‌ அன்றிப்‌ பின்‌ மற்றொருவர்க்கு என்னைப்‌ பேசல்‌ ஒட்டேன்‌ மாலிருஞ்சோலை எம்‌ மாயற்கல்லால்‌ கொற்றவனுக்கு இவளாமென்றெண்ணிக்‌ கொடுமின்கள்‌ கொடராகில்‌ கோழம்பமே

அலம்பா வெருட்டாக்‌ கொன்று திரியும்‌ அரக்கரை குலம்‌ பாழ்‌ படுத்துக்‌ குல விளக்காய்‌ நின்ற கோன்‌ மலை சிலம்பார்க்க வந்து தெய்வ மகளிர்கள்‌ ஆடும்‌ சீர்‌ சிலம்பாறு பாயும்‌ தென்‌ திருமாலிருஞ்சோலையே

வல்லாளன்‌ தோளும்‌ வாளரக்கன்‌ முடியும்‌ தங்கை பொல்லாத மூக்கும்‌ போக்குவித்தான்‌ பொருந்தும்‌ மலை எல்லா இடத்திலும்‌ எங்கும்‌ பரந்து பல்லாண்டொலி செல்லா நிற்கும்‌ சீர்த்‌ தென்‌ திருமாலிருஞ்சோலையே

தக்கார்‌ மிக்கார்களைச்‌ சஞ்சலம்‌ செய்யும்‌ சலவரை தெக்கா நெறியே போக்குவிக்கும்‌ செல்வன்‌ பொன்மலை ர்‌ எக்காலமும்‌ சென்று சேவித்திருக்கும்‌ அடியரை அக்காநெறியை மாற்றும்‌ தண்‌ திருமாலிருஞ்சோலையே

ஆனாயர்‌ கூடி அமைத்த விழவை அமரர்‌ தம்‌ கோனார்க்கொழியக்‌ கோவர்த்தனத்துச்‌ செய்தான்‌ மலை வானாட்டில்‌ நின்று மாமலர்க்‌ கற்பகத்தொத்திழி தேனாறு பாயும்‌ தென்‌ திருமாலிருஞ்சோலையே

ஒரு வாரணம்‌ பணி கொண்டவன்‌ பொய்கையில்‌ கஞ்சன்‌ தன்‌ ஒரு வாரணம்‌ உயிர்‌ உண்டவன்‌ சென்றுறையும்‌ மலை வாரணம்‌ தன்‌ பிடி துறந்தோட கடல்வண்ணன்‌ திருவாணை கூறத்‌ திரியும்‌ தண்‌ திருமாலிருஞ்சோலையே

ஏவிற்றுச்‌ செய்வான்‌ ஏன்றெதிர்ந்து வந்த மல்லரை சாவத்‌ தகர்த்த சாந்தணி தோள்‌ சதுரன்‌ மலை ஆவத்தனமென்று அமரர்களும்‌ நன்முனிவரும்‌ சேவித்திருக்கும்‌ தென்‌ திருமாலிருஞ்சோலையே

மன்னர்‌ மறுக மைத்துனன்மார்க்கு ஒரு தேரின்‌ மேல்‌ முன்னங்கு நின்று மோழை எழுவித்தவன்‌ மலை கொன்னவில்‌ கூர்வேற்கோன்‌ நெடுமாறன்‌ தென்‌ கூடற்கோன்‌ தென்னன்‌ கொண்டாடும்‌ தென்‌ திருமாலிருஞ்சோலையே

குறுகாத மன்னரைக்‌ கூடு கலக்கி வெங்கானிடைச்‌ சிறுகால்‌ நெறியே போக்குவிக்கும்‌ செல்வன்‌ பொன்மலை அறுகால்‌ வரி வண்டுகள்‌ ஆயிர நாமம்‌ சொல்லி சிறுகாலைப்‌ பாடும்‌ தென்‌ திருமாலிருஞ்சோலையே

சிந்தப்‌ புடைத்துச்‌ செங்குருதி கொண்டு பூதங்கள்‌ அந்திப்‌ பலி கொடுத்து ஆவத்தனம்‌ செய்‌ அப்பன்‌ மலை இந்திர கோபங்கள்‌ எம்பெருமான்‌ கனி வாயொப்பான்‌ சிந்தும்‌ புறவில்‌ தென்‌ திருமாலிருஞ்சோலையே

எட்டுத்‌ திசையும்‌ எண்ணிறந்த பெருந்தேவிமார்‌ விட்டு விளங்க வீற்றிருந்த விமலன்‌ மலை பட்டிப்‌ பிடிகள்‌ பகடூறிஞ்சிச்‌ சென்று மாலை வாய்த்‌ தெட்டித்‌ திளைக்கும்‌ தென்‌ திருமாலிருஞ்சோலையே

மருதப்‌ பொழிலணி மாலிருஞ்சோலை மலை தன்னை கருதி உறைகின்ற கார்க்கடல்‌ வண்ணன்‌ அம்மான்‌ தன்னை விரதம்‌ கொண்டேத்தும்‌ வில்லிபுத்தூர்‌ விட்டு சித்தன்‌ சொல்‌ கருதி உரைப்பவர்‌ கண்ணன்‌ கழலிணை காண்பர்களே

உருப்பிணி நங்கை தன்னை மீட்பான்‌ தொடர்ந்தோடிச்‌ சென்ற உருப்பனையோட்டிக்‌ கொண்டுட்டு உறைத்திட்ட உறைப்பன்‌ மலை ர பொருப்பிடைக்‌ கொன்றை நின்று முறியாழியும்‌ காசும்‌ கொண்டு விருப்பொடு பொன்‌ வழங்கும்‌ வியன்‌ மாலிருஞ்சோலையதே

கஞ்சனும்‌ காளியனும்‌ களிறும்‌ மருதும்‌ எருதும்‌ வஞ்சனையில்‌ மடிய வளர்ந்த மணிவண்ணன்‌ மலை நஞ்சுமிழ்‌ நாகம்‌ எழுந்தணவி நளிர்‌ மாமதியை செஞ்சுடர்‌ நாவளைக்கும்‌ திருமாலிருஞ்சோலையதே

மன்னு நரகன்‌ தன்னைச்‌ சூழ்‌ போகி வளைத்தெறிந்து கன்னி மகளிர்‌ தம்மைக்‌ கவர்ந்த கடல்வண்ணன்‌ மலை புன்னை செருந்தியொடு புனவேங்கையும்‌ கோங்கும்‌ நின்று பொன்னரி மாலைகள்‌ சூழ்‌ பொழில்‌ மாலிருஞ்சோலையதே

மாவலி தன்னுடைய மகன்‌ வாணன்‌ மகளிருந்த காவலைக்‌ கட்டழித்த தனிக்‌ காளை கருதும்‌ மலை கோவலர்‌ கோவிந்தனைக்‌ குற மாதர்கள்‌ பண்குறிஞ்சிப்‌ பாவொலி பாடி நடம்‌ பயில்‌ மாலிருஞ்சோலையதே க

பல பல நாழம்‌ சொல்லிப்‌ பழித்த சிசுபாலன்‌ தன்னை அலவலைமை தவிர்த்த அழகன்‌ அலங்காரன்‌ மலை ஈர்‌ குலமலை கோலமலை குளிர்‌ மாமலை கொற்றமலை நிலமலை நீண்டமலை திருமாலிருஞ்சோலையதே

பாண்டவர்‌ தம்முடைய பாஞ்சாலி மறுக்கமெல்லாம்‌ ஆண்டு அங்கு நுற்றுவர்‌ தம்‌ பெண்டிர்‌ மேல்‌ வைத்த அப்பன்‌ மலை ர பாண்தகு வண்டினங்கள்‌ பண்கள்‌ பாடி மதுப்‌ பருக தோண்டலுடைய மலை தொல்லை மாலிருஞ்சோலையதே

கனங்குழையாள்‌ பொருட்டாக்‌ கணை பாரித்து அரக்கர்‌ தங்கள்‌ இனம்‌ கழுவேற்றுவித்த எழில்‌ தோள்‌ எம்மிராமன்‌ மலை கனம்கொழி தெள்ளருவி வந்து சூழ்ந்து அகல்‌ ஞாலம்‌ எல்லாம்‌ இனம்‌ குழுவாடும்‌ மலை எழில்‌ மாலிருஞ்சோலையதே

எரி சிதறும்‌ சரத்தால்‌ இலங்கையினை தன்னுடைய வரிசிலை வாயில்‌ பெய்து வாய்க்‌ கோட்டம்‌ தவிர்த்துகந்த அரையன்‌ அமரும்‌ மலை அமரரொடு கோனும்‌ சென்று திரிசுடர்‌ சூழும்‌ மலை திருமாலிருஞ்சோலையதே

கோட்டூமண்‌ கொண்டுடந்து குடங்கையில்‌ மண்‌ கொண்டளந்து மீட்டுமதுண்டுமிழ்ந்து விளையாடு விமலன்‌ மலை ஈட்டிய பல்பொருள்கள்‌ எம்பிரானுக்கு அடியுறையென்று ஓட்டரும்‌ தண்‌ சிலம்பாறுடை மாலிருஞ்சோலையதே

ஆயிரம்‌ தோள்‌ பரப்பி முடியாயிரம்‌ மின்னிலக ஆயிரம்‌ பைந்தலைய அனந்த சயனன்‌ ஆளும்‌ மலை ஆயிரம்‌ ஆறுகளும்‌ சுனைகள்‌ பலவாயிரமும்‌ ஆயிரம்‌ பூம்பொழிலுமுடை மாலிருஞ்சோலையதே

மாலிருஞ்சோலை என்னும்‌ மலையை உடைய மலையை நாலிருமூர்த்தி தன்னை நால்வேதக்‌ கடல்‌ அமுதை மேலிருங்‌ கற்பகத்தை வேதாந்த விழுப்‌ பொருளில்‌ மேலிருந்த விளக்கை விட்டுசித்தன்‌ விரித்தனவே

துக்கச்‌ சுழலையைச்‌ சூழ்ந்து கிடந்த வலையை அறப்பறித்து புக்கினில்‌ புக்குன்னைக்‌ கண்டு கொண்டேன்‌ இனிப்‌ போக விடுவதுண்டே மக்கள்‌ அறுவரைக்‌ கல்லிடை மோத இழந்தவள்‌ தன்‌ வயிற்றில்‌ சிக்கென வந்து பிறந்து நின்றாய்‌ திருமாலிருஞ்சோலை எந்தாய்‌

வளைத்து வைத்தேன்‌ இனிப்‌ போகலொட்டேன்‌ உந்தன்‌ இந்திர ஞாலங்களால்‌ ஒளித்திடில்‌ நின்‌ திருவாணை கண்டாய்‌ நீ ஒருவர்க்கும்‌ மெய்யன்‌ அல்லை ர்‌ அளித்தெங்கும்‌ நாடும்‌ நகரமும்‌ தம்முடைத்‌ தீவினை தீர்க்கலுற்று தெளித்து வலஞ்செய்யும்‌ தீர்த்தமுடைத்‌ திருமாலிருஞ்சோலை எந்தாய்‌

உனக்குப்‌ பணி செய்திருக்கும்‌ தவமுடையேன்‌ இனிப்‌ போய்‌ ஒருவன்‌ தனக்குப்‌ பணிந்து கடைத்தலை நிற்கை நின்‌ சாயை அழிவு கண்டாய்‌ புனத்தினை கிள்ளிப்‌ புதுவவி காட்டி உன்‌ பொன்னடி வாழ்க என்று இஇனக்குறவர்‌ புதியதுண்ணும்‌ எழில்‌ மாலிருஞ்சோலை எந்தாய்‌

காதம்‌ பலவும்‌ திரிந்துழன்றேற்கு அங்கோர்‌ நிழலில்லை நீரில்லை உன்‌ பாத நிழலல்லால்‌ மற்றோர்‌ உயிர்ப்பிடம்‌ நான்‌ எங்கும்‌ காண்கின்றிலேன்‌ தூது சென்றாய்‌ குரு பாண்டவர்க்காய்‌ அங்கோர்‌ பொய்சுற்றம்‌ பேசிச்‌ சென்று பேதஞ்‌ செய்து எங்கும்‌ பிணம்‌ படுத்தாய்‌ திருமாலிருஞ்சோலை எந்தாய்‌

காலுமெழா கண்ணனீரும்‌ நில்லா உடல்‌ சோர்ந்து நடூங்கி குரல்‌ மேலுமெழா மயிர்க்‌ கூச்சுமறா என தோள்களும்‌ வீழ்வொழியா மாலுகளா நிற்கும்‌ என்‌ மனனே உன்னை வாழத்‌ தலைப்பெய்திட்டேன்‌ சேலுகளா நிற்கும்‌ நீள்சுனை சூழ்‌ திருமாலிருஞ்சோலை எந்தாய்‌

எருத்துக்‌ கொடி உடையானும்‌ பிரமனும்‌ இந்திரனும்‌ மற்றும்‌ ஒருத்தரும்‌ இப்பிறவி என்னும்‌ நோய்க்கு மருந்தறிவாரும்‌ இல்லை மருத்துவனாய்‌ நின்ற மாமணி வண்ணா மறு பிறவி தவிரத்‌ திருத்தி உன்‌ கோயிற்‌ கடைப்‌ புகப்பெய்‌ திருமாலிருஞ்சோலை எந்தாய்‌

அக்கரை என்னுமனத்தக்‌ கடலுள்‌ அழுந்தி உன்‌ பேரருளால்‌ இக்கரை ஏறி இளைத்திருந்தேனை அஞ்சலென்று கைகலியாய்‌ ர சக்கரமும்‌ தடக்கைகளும்‌ கண்களும்‌ பீதக ஆடையொடும்‌ செக்கர்‌ நிறத்துச்‌ சிவப்புடையாய்‌ திருமாலிருஞ்சோலை எந்தாய்‌

எத்தனை காலமும்‌ எத்தனை ஊழியும்‌ இன்றொடு நாளையென்றே இத்தனை காலமும்‌ போய்க்‌ கிறிப்பட்டேன்‌ இனி உன்னைப்‌ போகலொட்டேன்‌ மைத்துனன்மார்களை வாழ்வித்து மாற்றலர்‌ நூற்றுவரைக்‌ கெடுத்தாய்‌ சித்தம்‌ நின்பாலதறிதியன்றே திருமாலிருஞ்சோலை எந்தாய்‌

அன்று வயிற்றில்‌ கிடந்திருந்தே அடிமை செய்யல்‌ உற்றிருப்பன்‌ இன்று வந்து இங்கு உன்னைக்‌ கண்டு கொண்டேன்‌ இனிப்‌ போக விடூவதுண்டே ர சென்றங்கு வாணனை ஆயிரம்‌ தோளும்‌ திருச்சக்கரம்‌ அதனால்‌ தென்றித்‌ திசை திசை வீழச்‌ செற்றாய்‌ திருமாலிருஞ்சோலை எந்தாய்‌

சென்றுலகம்‌ குடைந்தாடும்‌ சுனைத்‌ திருமாலிருஞ்சோலை தன்னுள்‌ நின்ற பிரான்‌ அடிமேல்‌ அடிமைத்‌ திறம்‌ நேர்பட விண்ணப்பம்‌ செய்‌ ர்‌ பொன்‌ திகழ்‌ மாடம்‌ பொலிந்து தோன்றும்‌ புதுவைக்கோன்‌ விட்டுசித்தன்‌ ஒன்றினோடொன்பதும்‌ பாட வல்லார்‌ உலகமளந்தான்‌ தமரே

தெள்ளியார்‌ ர பலர்‌ கைதொழும்‌ தேவனார்‌ வள்ளல்‌ மாலிருஞ்சோலை மணாளனார்‌ பள்ளி கொள்ளும்‌ இடத்து அடி கொட்டிட கொள்ளுமாகில்‌ நீ கூடிடு கூடலே

சிந்துரச்‌ செம்பொடுப்‌ போல்‌ திருமாலிருஞ்சோலை எங்கும்‌ இந்திர கோபங்களே எழுந்தும்‌ பரந்திட்டனவால்‌ மந்தரம்‌ நாட்டி அன்று மதுரக்‌ கொழுஞ்சாறு கொண்ட சுந்தரத்‌ தோளுடையான்‌ சுழலையில்‌ நின்று உய்துங்கொலோ

போர்க்களிறு பொரும்‌ மாலிருஞ்சோலையம்‌ பூம்புறவில்‌ தார்க்கொடி முல்லைகளும்‌ தவளநகை காட்டுகின்ற கார்க்கொள்‌ படாக்கள்‌ நின்று கழறிச்‌ சிரிக்கத்‌ தரியேன்‌ ஆர்க்கிடுகோ தோழி அவன்‌ தார்‌ செய்த பூசலையே

கருவிளை ஒண்மலர்காள்‌ காயா மலர்காள்‌ திருமால்‌ உருவொளி காட்டுகின்றீர்‌ எனக்கு உய்வழக்கொன்று உரையீர்‌ ர்‌ திருவிளையாடு திண்தோள்‌ திருமாலிருஞ்சோலை நம்பி வரிவளையில்‌ புகுந்து வந்தி பற்றும்‌ வழக்குளதே

பைம்பொழில்‌ வாழ்‌ குயில்காள்‌ மயில்காள்‌ ஒண்கருவிளைகாள்‌ வம்பக்‌ களங்கனிகாள்‌ வண்ணப்‌ பூவை நறுமலர்காள்‌ ஐம்பெரும்‌ பாதகர்காள்‌ அணிமாலிருஞ்சோலை நின்ற எம்பெருமானுடைய நிறம்‌ உங்களுக்கு என்‌ செய்வதே

துங்க மலர்ப்‌ பொழில்‌ சூழ்‌ திருமாலிருஞ்சோலை நின்ற செங்கட்‌ கருமுகிலின்‌ திருவுருப்‌ போல்‌ மலர்‌ மேல்‌ தொங்கிய வண்டினங்காள்‌ தொகுபூஞ்‌ சுனைகாள்‌ சுனையில்‌ தங்கு செந்தாமரைகாள்‌ எனக்கு ஓர்‌ சரண்‌ சாற்றுமினே

நாறு நறும்‌ பொழில்‌ மாலிருஞ்சோலை நம்பிக்கு நான்‌ நூறு தடாவில்‌ வெண்ணெய்‌ வாய்‌ நேர்ந்து பராவி வைத்தேன்‌ நூறு தடா நிறைந்த அக்கார அடிசில்‌ சொன்னேன்‌ ஏறு திருவுடையான்‌ இன்று வந்து இவை கொள்ளுங்கொலோ

இன்று வந்து இத்தனையும்‌ அழுது செய்திடப்‌ பெறில்‌ நான்‌ ஒன்று நூறாயிரமாக்‌ கொடுத்துப்‌ பின்னும்‌ ஆளும்‌ செய்வன்‌ தென்றல்‌ மணம்‌ கமழும்‌ திருமாலிருஞ்சோலை தன்னுள்‌ நின்ற பிரான்‌ அடியேன்‌ மனத்தே வந்து நேர்‌ படிலே

காலை எழுந்திருந்து கரிய குருவிக்‌ கணங்கள்‌ மாலின்‌ வரவு சொல்லி மருள்‌ பாடுதல்‌ மெய்ம்மை கொலோ சோலை மலைப்‌ பெருமான்‌ துவராபதி எம்பெருமான்‌ ஆலினிலைப்‌ பெருமான்‌ அவன்‌ வார்த்தை உரைக்கின்றதே

கோங்கலரும்‌ பொழில்‌ மாலிருஞ்சோலயில்‌ கொன்றைகள்‌ மேல்‌ தூங்கு பொன்‌ மாலைகளோடு உடனாய்‌ நின்று தூங்குகின்றேன்‌ பூங்கொள்‌ திருமுகத்து மடுத்தூதிய சங்கொலியும்‌ சார்ங்கவில்‌ நாணொலியும்‌ தலைப்பெய்வது எஞ்ஞான்று கொலோ

சந்தொடு காரகிலும்‌ சுமந்து தடங்கள்‌ பொருது வந்திழியும்‌ சிலம்பாறுடை மாலிருஞ்சோலை நின்ற சுந்தரனை சுரும்பார்‌ குழல்‌ கோதை தொகுத்துரைத்த செந்தமிழ்‌ பத்தும்‌ வல்லார்‌ திருமாலடி சேர்வர்களே

உளங்கனிந்திருக்கும்‌ உன்னையே பிதற்றும்‌ உனக்கன்றி எனக்கு - அன்பொன்று இலளால்‌ வளங்கனி பொழில்சூழ்‌ மாலிருஞ்சோலை மாயனே! என்று வாய்‌ வெருவும்‌ களங்கனி முறுவல்‌ காரிகை பெரிது கவலையோடு அவலம்‌ சேர்ந்திருந்த இளங்கனி இவளுக்கு என்‌ நினைந்திருந்தாய்‌? இடவெந்தை எந்தை - பிரானே!

எட்டனைப்‌ பொழுதாகிலும்‌ என்றும்‌ என்‌ மனத்து அகலாதிருக்கும்‌ புகழ்‌ தட்டலர்த்த பொன்னே அலர்கோங்கின்‌ தாழ்‌ பொழில்‌ திருமாலிருஞ்சோலை அங்‌ கட்டியை கரும்பீன்ற இன்சாற்றைக்‌ காதலால்‌ மறை நான்கும்‌ முன்னோதிய பட்டனை பரவைத்‌ துயிலேற்றை என்‌ பண்பனை அன்றிப்‌ பாடல்‌ செய்யேனே

சேயோங்கு தண்‌ திருமாலிருஞ்சோலை மலை உறையும்‌ மாயா! எனக்குரையாய்‌ இது மறை நான்கினுளாயோ? தீயோம்புகை மறையோர்‌ சிறுபுலியூர்ச்‌ சலசயனத்து ஆயோ? உனதடியார்‌ மனத்தாயோ? அறியேனே

மஞ்சுயர்‌ மாமதி தீண்ட நீண்ட மாலிருஞ்சோலை மணாளர்‌ வந்து என்‌ நெஞ்சுள்ளும்‌ கண்ணுள்ளும்‌ நின்று நீங்கார்‌ நீர்மலையார்‌ கொல்‌? நினைக்க மாட்டேன்‌ மஞ்சுயர்‌ பொன்மலை மேல்‌ எழுந்த மாமுகில்‌ போன்றுளர்‌ வந்து காணீர்‌ அஞ்சிறைப்‌ புள்ளும்‌ ஒன்றேறி வந்தார்‌ அச்சோ ஒருவர்‌ அழகியவா!

முந்துற உரைக்கேன்‌ விரைக்குழல்‌ மடவார்‌ கலவியை விடுதடுமாறல்‌ அந்தரம்‌ ஏழும்‌ அலைகடல்‌ ஏழும்‌ ஆய எம்‌ அடிகள்‌ தம்‌ கோயில்‌ சந்தொடு மணியும்‌ அணிமயில்‌ தழையும்‌ தழுவி வந்து அருவிகள்‌ நிரந்து வந்திழி சாரல்‌ மாலிருஞ்சோலை வணங்குதும்‌ வா மட நெஞ்சே!

இண்டையும்‌ புனலும்‌ கொண்டிடை இன்றி எழுமினோ தொழுதும்‌ என்று இமையோர்‌ அண்டரும்‌ பரவ அரவணைத்‌ துயின்ற சுடர்‌ முடிக்‌ கடவுள்‌ தம்‌ கோயில்‌ விண்டலர்‌ தூளி வேய்‌ வளர்‌ புறவில்‌ விரைமலர்க்‌ குறிஞ்சியின்‌ நறுந்தேன்‌ வண்டமர்‌ சாரல்‌ மாலிருஞ்சோலை வணங்குதும்‌ வா மட நெஞ்சே!

பிணிவளர்‌ ஆக்கை நீங்க நின்றேத்தப்‌ பெருநிலம்‌ அருளின்‌ முன்னருளி அணிவளர்‌ குறளாய்‌ அகலிடம்‌ முழுதும்‌ அளந்த எம்‌ அடிகள்‌ தம்‌ கோயில்‌ கணிவளர்‌ வேங்கை நெடுநிலம்‌ அதனில்‌ குறவர்‌ தம்‌ கவணிடைத்‌ துரந்த மணிவளர்‌ சாரல்‌ மாலிருஞ்சோலை வணங்குதும்‌ வா மட நெஞ்சே!

சூர்மயிலாய பேய்‌ முலை சுவைத்துச்‌ சுடூசரம்‌ அடூசிலைத்‌ துரந்து நீர்மையிலாத தாடகை மாள நினைந்தவர்‌ மனம்‌ கொண்ட கோயில்‌ ர்‌ கார்மலி வேங்கை கோங்கலர்‌ புறவில்‌ கடிமலர்க்‌ குறிஞ்சியின்‌ நறுந்தேன்‌ வார்புனல்‌ சூழ்‌ தண்மாலிருஞ்சோலை வணங்குதும்‌ வா மட நெஞ்சே!

வணங்கலில்‌ அரக்கன்‌ செருக்களத்து அவிய மணிமுடி ஒருபதும்‌ புரள அணங்கெழுந்தவந்தன்‌ கவந்தம்‌ நின்றாட அமர்‌ செய்த அடிகள்‌ தம்‌ கோயில்‌ பிணங்கலில்‌ நெடுூவேய்‌ நுதிமுகம்‌ கிழிப்பப்‌ பிரசம்‌ வந்திழிதர பெருந்தேன்‌ மணங்கமழ்‌ சாரல்‌ மாலிருஞ்சோலை வணங்குதும்‌ வா மட நெஞ்சே!

விடங்கலந்தமர்ந்த அரவணைத்‌ துயின்று விளங்கனிக்கு இளங்கன்று விசிறி குடங்கலந்தாடிக்‌ குரவை முன்‌ கோத்த கூத்த எம்‌ அடிகள்‌ தம்‌ கோயில்‌ தடங்கடல்‌ முகந்து விசும்பிடைப்‌ பிளிறத்‌ தடவரைக்‌ களிறென்று முனிந்து மடங்கல்‌ நின்றதிரும்‌ மாலிருஞ்சோலை வணங்குதும்‌ வா மட நெஞ்சே!

தேனுகனாவி போயுக அங்கோர்‌ செழுந்திரள்‌ பனங்கனி உதிர தானுகந்தெறிந்த தடங்கடல்‌ வண்ணர்‌ எண்ணி முன்‌ இடங்கொண்ட கோயில்‌ வானகச்‌ சோலை மரதகச்‌ சாயல்‌ மாமணிக்‌ கல்லதர்‌ நிறைந்து! '' நுழைந்துநிரந்து மானுகர்‌ சாரல்‌ மாலிருஞ்சோலை வணங்குதும்‌ வா மட நெஞ்சே!

புதமிகு விசும்பில்‌ புணரி சென்றணவப்‌ பொருகடல்‌ அரவணைத்‌ துயின்று பதமிகு பரியின்‌ மிகுசினம்‌ தவிர்த்த பனிமுகில்‌ வண்ணர்‌ தம்‌ கோயில்‌ கதமிகு சினத்த கடதடக்‌ களிற்றின்‌ கவுள்‌ வழிக்‌ களிவண்டு பருக மதமிகு சாரல்‌ மாலிருஞ்சோலை வணங்குதும்‌ வா மட நெஞ்சே!

புந்தியில்‌ சமணர்‌ புத்தர்‌ என்றிவர்கள்‌ ஒத்தன பேசவும்‌ உகந்திட்டு எந்தை பெம்மானார்‌ இமையவர்‌ தலைவர்‌ எண்ணி முன்‌ இடங்கொண்ட கோயில்‌ சந்தனப்‌ பொழிலின்‌ தாழ்‌ சினை நீழல்‌ தாழ்வரை மகளிர்கள்‌ நாளும்‌ மந்திரத்திறைஞ்சும்‌ மாலிருஞ்சோலை வணங்குதும்‌ வா மட நெஞ்சே!

வண்டமர்‌ சாரல்‌ மாலிருஞ்சோலை மாமணி வண்ணரை வணங்கும்‌ தொண்டரைப்‌ பரவும்‌ சுடரொளி நெடூவேல்‌ சூழ்‌ வயல்‌ ஆலி நன்னாடன்‌ கண்டல்‌ நல்வேலி மங்கையர்‌ தலைவன்‌ கலியன்‌ வாயொலி செய்த பனுவல்‌ கொண்டிவை பாடும்‌ தவமுடையார்கள்‌ ஆள்வர்‌ இக்குரைகடல்‌ உலகே

மூவரில்‌ முன்‌ முதல்வன்‌ முழங்கார்‌ கடலுள்‌ கிடந்து இது கோவில்‌ திருமொழி பூவலருந்தி தன்னுள்‌ புவனம்‌ படைத்து உண்டு உமிழ்ந்த தேவர்கள்‌ நாயகனைத்‌ திருமாலிருஞ்சோலை நின்ற கோவலர்‌ கோவிந்தனைக்‌ கொடியேரிடை கூடுங்கொலோ?

புனைவளர்‌ பூம்பொழிலார்‌ பொன்னி சூழ்‌ அரங்க நகருள்‌ முனைவனை மூவுலகும்‌ படைத்த முதல்‌ மூர்த்தி தன்னை சினைவளர்‌ பூம்பொழில்‌ சூழ்‌ திருமாலிருஞ்சோலை நின்றான்‌ கனை கழல்‌ காணுங்கொலோ? கயற்கண்ணி எம்‌ காரிகையே

உண்டு உலகேழினையும்‌ ஒரு பாலகன்‌ ஆலிலை மேல்‌ கண்‌ துயில்‌ கொண்டு உகந்த ௧௬ மாணிக்க மாமலையை திண்‌ திறல்‌ மாகரி சேர்‌ திருமாலிருஞ்சோலை நின்ற அண்டர்‌ தம்‌ கோவினை இன்று அணுகுங்கொல்‌? என்‌ ஆயிழையே

சிங்கமதாய்‌ அவுணன்‌ திறல்‌ ஆகம்‌ முன்‌ கீண்டு உகந்த பங்கய மாமலர்க்‌ கண்‌ பரனை எம்‌ பரஞ்சுடரை திங்கள்‌ நன்‌ மாமுகில்‌ சேர்‌ திருமாலிருஞ்சோலை நின்ற நங்கள்‌ பிரானை இன்று நணுகுங்கொல்‌? என்‌ நன்னுதலே

தானவன்‌ வேள்வி தன்னில்‌ தனியே குறளாய்‌ நிமிர்ந்து வானமும்‌! மண்ணகமும்‌ அளந்த திரிவிக்கிரமன்‌ தேனமர்‌ பூம்பொழில்‌ சூழ்‌ திருமாலிருஞ்சோலை நின்ற வானவர்‌ கோனை இன்று வணங்கித்‌ தொழ வல்லள்‌ கொலோ?

நேசம்‌ இலாதவர்க்கும்‌ நினையாதவர்க்கும்‌ அரியான்‌ வாசமலர்ப்‌ பொழில்‌ சூழ்‌ வட மாமதுரைப்‌ பிறந்தான்‌ தேசம்‌ எல்லாம்‌ வணங்கும்‌ திருமாலிருஞ்சோலை நின்ற கேசவ நம்பி தன்னைக்‌ கெண்டை ஒண்‌ கண்ணி காணுங்கொலோ?

புள்ளினை வாய்‌ பிளந்து பொரு மா கரி கொம்பொசித்து கள்ளச்‌ சகடு உதைத்த கர மாணிக்க மாமலையை தெள்ளருவி கொழிக்கும்‌ திருமாலிருஞ்சோலை நின்ற வள்ளலை வாணுதலாள்‌ வணங்கித்‌ தொழ வல்லள்‌ கொலோ?

பார்த்தனுக்கு அன்று அருளிப்‌ பாரதத்து ஒரு தேர்‌ முன்‌ நின்று காத்தவன்‌ தன்னை விண்ணோர்‌ கரு மாணிக்க மாமலையை தீர்த்தனைப்‌ பூம்பொழில்‌ சூழ்‌ திருமாலிருஞ்சோலை நின்ற மூர்த்தியைக்‌ கை தொழவும்‌ முடியுங்கொல்‌? என்‌ மொய்குழற்கே

வலம்புரி ஆழியனை வரையார்‌ திரள்‌ தோளன்‌ தன்னை புலம்புரி நூலவனைப்‌ பொழில்‌ வேங்கட வேதியனை சிலம்பியல்‌ ஆறுடைய திருமாலிருஞ்சோலை நின்ற நலந்திகழ்‌ நாரணனை நணுகுங்கொல்‌? என்‌ நன்னுதலே

தேடற்கு அரியவனைத்‌ திருமாலிருஞ்சோலை நின்ற ஆடல்‌ பறவையனை அணியாயிழை காணும்‌ என்று மாடக்‌ கொடு மதிள்‌ சூழ்‌ மங்கையார்‌ கலி கன்றி சொன்ன பாடல்‌ பனுவல்‌ பத்தும்‌ பயில்வார்க்கு இல்லை பாவங்களே

பத்தராவியைப்‌ பால்மதியை அணித்‌ தொத்தை மாலிருஞ்சோலைத்‌ தொழுது போய்‌ ர்‌ முத்தினை மணியை மணிமாணிக்க வித்தினை சென்று விண்ணகர்க்‌ காண்டூுமே

மஞ்சுறு மாலிருஞ்சோலை நின்ற மணாளனார்‌ நெஞ்சம்‌ நிறை கொண்டு போயினார்‌ நினைகின்றிலர்‌ வெஞ்சுடர்‌ போய்‌ விடியாமல்‌ எவ்விடம்‌ புக்கதோ! நஞ்சு உடலம்‌ துயின்றால்‌ நமக்கு இனி நல்லதே

தேனோடு வண்டாலும்‌ திருமாலிருஞ்சோலை தான்‌ இடமாக்‌ கொண்டான்‌ தடமலர்க்‌ கண்ணிக்காய்‌ ஆன்விடையேழ்‌ அன்றடர்த்தாற்கு ஆளானார்‌ அல்லாதார்‌ மானிடவர்‌ அல்லர்‌ என்று என்‌ மனத்தே வைத்தேனே

பயின்றது அரங்கம்‌ திருக்கோட்டி பன்னாள்‌ பயின்றதுவும்‌ வேங்கடமே பன்னாள்‌ - பயின்றது அணிதிகழும்‌ சோலை அணிநீர்மலையே மணி திகழும்‌ வண்தடக்கை மால்‌

உணர்ந்தாய்‌ மறை நான்கும்‌ ஓதினாய்‌ நீதி மணந்தாய்‌ மலர்மகள்‌ தோள்‌ மாலே! - மணந்தாய்‌ போய்‌ வேயிருஞ்சாரல்‌ வியலிரு ஞாலம்‌ சூழ்‌ மாயிருஞ்சோலை மலை

வெற்பென்று இருஞ்சோலை வேங்கடம்‌ என்று இவ்விரண்டும்‌ நிற்பென்று நீ மதிக்கும்‌ நீர்மை போல்‌ - நிற்பென்று உளங்கோயில்‌ உள்ளம்‌ வைத்து உள்ளினேன்‌ வெள்ளத்து இளங்கோயில்‌ கைவிடேல்‌ என்று

பண்டெல்லாம்‌ வேங்கடம்‌ பாற்கடல்‌ வைகுந்தம்‌ கொன்டங்கு உறைவார்க்குக்‌ கோயில்‌ போல்‌ - வண்டு வளங்கிளரும்‌ நீள்சோலை வண்பூங்கடிகை இளங்குமரன்‌ தன்‌ விண்ணகர்‌

கிளரொளி இளமை கெடுவதன்‌ முன்னம்‌ வளரொளி மாயோன்‌ மருவிய கோயில்‌ வளரிளம்‌ பொழில்‌ சூழ்‌ மாலிருஞ்சோலை தளர்விலர்‌ ஆகில்‌ சார்வது சதிரே

சதிர்‌ இள மடவார்‌ தாழ்ச்சியை மதியாது அதிர்‌ குரல்‌ சங்கத்து அழகர்‌ தம்‌ கோயில்‌ மதி தவழ்‌ குடுமி மாலிருஞ்சோலை பதியது ஏத்தி எழுவது பயனே 2 அவ்வானவர்‌ இது கோவில்‌ திருவாய்மொழி

பயனல்ல செய்து பயன்‌ இல்லை நெஞ்சே! புயல்‌ மழை வண்ணர்‌ புரிந்துறை கோயில்‌ மயல்‌ மிகு பொழில்‌ சூழ்‌ மாலிருஞ்சோலை அயல்‌ மலை அடைவது அது கருமமே

கருமவன்‌ பாசம்‌ கழித்துழன்று உய்யவே பெருமலை எடுத்தான்‌ பீடுறை கோயில்‌ ர்‌ வரு மழை தவழும்‌ மாலிருஞ்சோலை திருமலை அதுவே அடைவது திறமே

திறமுடை வலத்தால்‌ தீவினை பெருக்காது அறமுயலாழிப்‌ படையவன்‌ கோயில்‌ மறுவில்‌ வண்‌ சுனை சூழ்‌ மாலிருஞ்சோலை புற மலை சாரப்‌ போவது கிறியே

கிறியென நினைமின்‌ கீழ்மை செய்யாதே உறி அமர்‌ வெண்ணெய்‌ உண்டவன்‌ கோயில்‌ ர மறியொடு பிணை சேர்‌ மாலிருஞ்சோலை நெறிபட அதுவே நினைவது நலமே

நலமென நினைமின்‌ நரகழுந்தாதே நிலமுனம்‌ இடந்தான்‌ நீடுறை கோயில்‌ மலமறு மதி சேர்‌ மாலிருஞ்சோலை வலமுறை எய்தி மருவுதல்‌ வலமே

வலம்‌ செய்து வைகல்‌ வலங்‌ கழியாதே வலம்‌ செய்யும்‌ ஆய மாயவன்‌ கோயில்‌ வலம்‌ செய்யும்‌ வானோர்‌ மாலிருஞ்சோலை வலம்‌ செய்து நாளும்‌ மருவுதல்‌ வழக்கே

வழக்கென நினைமின்‌ வல்வினை மூழ்காது அழக்கொடியட்டான்‌ அமர்‌ பெருங்‌ கோயில்‌ ஈர்‌ மழக்‌ களிற்றினம்‌ சேர்‌ மாலிருஞ்சோலை தொழுக்‌ கருதுவதே துணிவது சூதே

சூதென்று களவும்‌ சூதும்‌ செய்யாதே வேதமுன்‌ விரித்தான்‌ விரும்பிய கோயில்‌ மாதுறு மயில்‌ சேர்‌ மாலிருஞ்சோலை போதவிழ்‌ மலையே புகுவது பொருளே

பொருளென்று இவ்வுலகம்‌ படைத்தவன்‌ புகழ்‌ மேல்‌ மருளில்‌ வண்‌ குருகூர்‌ வண்‌ சடகோபன்‌ தெருள்‌ கொள்ளச்‌ சொன்ன ஓராயிரத்துள்‌ இப்பத்து அருளுடையவன்‌ தாள்‌ அணைவிக்கும்‌ முடித்தே

செஞ்சொற்‌ கவிகாள்‌! உயிர்‌ காத்தாட்‌ செய்ம்மின்‌ - திருமாலிருஞ்சோலை வஞ்சக்‌ கள்வன்‌ மாமாயன்‌ மாயக்‌ கவியாய்‌ வந்து என்‌ நெஞ்சும்‌ உயிரும்‌ உள்கலந்து நின்றார்‌ அறியா வண்ணம்‌ என்‌ நெஞ்சும்‌ உயிரும்‌ அவை உண்டு தானேயாகி நிறைந்தானே

தானேயாகி நிறைந்து எல்லா உலகும்‌ உயிரும்‌ தானேயாய்‌ தானே யான்‌ என்பானாகித்‌ தன்னைத்‌ தானே துதித்து எனக்குத்‌ தேனே பாலே கன்னலே அமுதே திருமாலிருஞ்சோலை கோனேயாகி நின்றொழிந்தான்‌ என்னை முற்றும்‌ உயிருண்டே

என்னை முற்றும்‌ உயிர்‌ உண்டு என்‌ மாய ஆக்கை இதனுள்‌ புக்கு என்னை முற்றும்‌ தானேயாய்‌ நின்ற மாய அம்மான்‌ சேர்‌ தென்னன்‌ திருமாலிருஞ்சோலைத்‌ திசை கை கூப்பிச்‌ சேர்ந்த யான்‌ இன்னும்‌ போவேனே கொலோ? என்‌ கொல்‌ அம்மான்‌ திருவருளே?

என்‌ கொல்‌ அம்மான்‌ திருவருள்கள்‌? உலகும்‌ உயிரும்‌ தானேயாய்‌ நன்கென்‌ உடலம்‌ கைவிடான்‌ ஞாலத்தூடே நடந்துழக்கி தென்கொள்‌ திசைக்குத்‌ திலதமாய்‌ நின்ற திருமாலிருஞ்சோலை நங்கள்‌ குன்றம்‌ கைவிடான்‌ நண்ணா அசுரர்‌ நலியவே'

நண்ணா அசுரர்‌ நலிவெய்த! நல்ல அமரர்‌ பொலிவெய்த எண்ணாதனகள்‌ எண்ணும்‌ நன்முனிவர்‌ இன்பம்‌ தலைச்‌ சிறப்ப பண்ணார்‌ பாடல்‌ இன்கவிகள்‌ யானாய்த்‌ தன்னைத்‌ தான்‌ பாடி தென்னாவென்னும்‌ என்‌ அம்மான்‌ திருமாலிருஞ்சோலையானே

திருமாலிருஞ்சோலையானே ஆகிச்‌ செழுமூவுலகும்‌ தன்‌ ஒரு மா வயிற்றின்‌ உள்ளே வைத்து ஊழி ஊழி தலை அளிக்கும்‌ திருமால்‌ என்னை ஆளுமால்‌ சிவனும்‌ பிரமனும்‌ காணாது அருமால்‌ எய்தி அடி பரவ அருளை ஈந்த அம்மானே

அருளை: என்‌ அம்மானே! என்னும்‌ முக்கண்‌ அம்மானும்‌ தெருள்‌ கொள்‌ பிரமன்‌ அம்மானும்‌ தேவர்‌ கோனும்‌ தேவரும்‌ இருள்கள்‌ கடியும்‌ முனிவரும்‌ ஏத்தும்‌ அம்மான்‌ திருமலை மருள்கள்‌ கடியும்‌ மணிமலை திருமாலிருஞ்சோலை மலையே

திருமாலிருஞ்சோலை மலையே திருப்பாற்கடலே என்தலையே திருமால்‌ வைகுந்தமே தண்‌ திருவேங்கடமே எனதுடலே அருமா மாயத்து எனதுயிரே மனமே வாக்கே கருமமே ஒருமா நொடுயும்‌ பிரியான்‌ என்‌ ஊழி முதல்வன்‌ ஒருவனே

ஊழி முதல்வன்‌ ஒருவனே என்னும்‌ ஒருவன்‌ உலகெல்லாம்‌ ஊழி தோறும்‌ தன்‌ உள்ளே படைத்துக்‌ காத்துக்‌ கெடுத்துழலும்‌ ஆழி வண்ணன்‌ என்‌ அம்மான்‌ அந்தண்‌ திருமாலிருஞ்சோலை வாழி மனமே கைவிடேல்‌ உடலும்‌ உயிரும்‌ மங்கவொட்டே

மங்கவொட்டு உன்‌ மாமாயை திருமாலிருஞ்சோலை மேய நங்கள்‌ கோனே! யானே நீயாகி என்னை அளித்தானே! பொங்கைம்புலனும்‌ பொறி ஐந்தும்‌ கருமேந்திரியம்‌ ஐம்பூதம்‌ இங்கு இவ்வுயிரேய்‌ பிரகிருதி மானாங்கார மனங்களே

மானாங்கார மனம்‌ கெட ஐவர்‌ வன்கையர்‌ மங்க தானாங்காரமாய்ப்‌ புக்குத்‌ தானே தானே ஆனானை தேனாங்காரப்‌ பொழில்‌ குருகூர்ச்‌ சடகோபன்‌ சொல்‌ ஆயிரத்துள்‌ மானாங்காரத்திவை பத்தும்‌ திருமாலிருஞ்சோலை மலைக்கே

திருமாலிருஞ்சோலை மலை என்றேன்‌ என்ன திருமால்‌ வந்து என்‌ நெஞ்சு நிறையப்‌ புகுந்தான்‌ குருமாமணி உந்து புனல்‌ பொன்னித்‌ தென்பால்‌ திருமால்‌ சென்று சேர்விடம்‌ தென்‌ திருப்பேரே

திருப்பேர்‌ நகரான்‌ திருமாலிருஞ்சோலை பொருப்பே உறைகின்ற பிரான்‌ இன்று வந்து இருப்பேன்‌ என்று என்‌ நெஞ்சு நிறையப்‌ புகுந்தான்‌ விருப்பே பெற்று அமுதம்‌ உண்டு களித்தேனே

கணமங்கை காரார்‌ மணி நிறக்‌ கண்ணனூர்‌ விண்ணகரம்‌ சீரார்‌ கணபுரம்‌ சேறை திருவழுந்தூர்‌ காரார்‌ குடந்தை கடிகை கடல்‌ மல்லை ஏரார்‌ பொழில்‌ சூழ்‌ இடவெந்தை நீர்மலை சீராரும்‌ மாலிருஞ்சோலை திருமோகூர்‌

மின்னி மழை தவழும்‌ வேங்கடத்து எம்‌ வித்தகனை மன்னனை மாலிருஞ்சோலை மணாளனை கொல்நவிலும்‌ ஆழிப்‌ படையானை -