திருக்கடல்மல்லை

பாராயது உண்டு உமிழ்ந்த பவளத்‌ தூணைப்‌ படுகடலில்‌ அமுதத்தைப்‌ பரிவாய்‌ கீண்ட சீரானை எம்மானைத்‌ தொண்டர்‌ தங்கள்‌ சிந்தை உள்ளே முளைத்து எழுந்த தீங்கரும்பினை போரானைக்‌ கொம்பொசித்த போரேற்றினைப்‌ புணர்‌ மருதமிற நடந்த பொற்குன்றினை காரானை இடர்‌ கடிந்த கற்பகத்தைக்‌ கண்டது நான்‌ கடல்மல்லைத்‌ தலசயனத்தே

பூண்டவத்தம்‌ பிறர்க்கடைந்து தொண்டு பட்டுப்‌ பொய்ந்நூலை மெய்ன்ந்நூல்‌ என்று என்றும்‌ ஓதி மாண்டு அவத்தம்‌ போகாதே வம்மின்‌ எந்தை என்‌ வணங்கப்படுவானை கணங்கள்‌ ஏத்தும்‌ நீண்ட அத்தைக்‌ கருமுகிலை எம்மான்‌ தன்னை நின்றவூர்‌ நித்திலத்தைத்‌ தொத்தார்‌ சோலை காண்டவத்தைக்‌ கனல்‌ எரி வாய்ப்‌ பெய்வித்தானைக்‌ கண்டது நான்‌ கடல்மல்லைத்‌ தலசயனத்தே

உடம்புருவில்‌ மூன்றொன்றாய்‌ மூர்த்தி வேறாய்‌ உலகுய்ய நின்றானை அன்று பேய்ச்சி விடம்‌ பருகு வித்தகனைக்‌ கன்று மேய்த்து விளையாட வல்லானை வரைமீகானில்‌ தடம்‌ பருகு கருமுகிலைத்‌ தஞ்சைக்‌ கோயில்‌ தவ நெறிக்கு ஓர்‌ பெரு நெறியை வையம்‌ காக்கும்‌ கடும்‌ பரி மேல்‌ கற்கியை நான்‌ கண்டு கொண்டேன்‌ அத்தக்‌ கடிபொழில்‌ சூழ்‌ கடல்மல்லைத்‌ தலசயனத்தே

பேய்த்‌ தாயை முலை உண்ட பிள்ளை தன்னைப்‌ பிணை மருப்பிற்‌ கருங்களிற்றைப்‌ பிணை மான்‌ நோக்கின்‌ ஆய்த்‌ தாயர்‌ தயிர்‌ வெண்ணெய்‌ அமர்ந்த கோவை அந்தணர்‌ தம்‌ அமுதத்தைக்‌ குரவை முன்னே கோத்தானை குடமாடு கூத்தன்‌ தன்னைக்‌ கோகுலங்கள்‌ தளராமல்‌ குன்றம்‌ ஏந்திக்‌ காத்தானை எம்மானைக்‌ கண்டு கொண்டேன்‌ கடிபொழில்‌ சூழ்‌ கடல்மல்லைத்‌ தலசயனத்தே

பாய்ந்தானைத்‌ திரி சகடம்‌ பாறி வீழப்‌ பாலகனாய்‌ ஆலிலையில்‌ பள்ளி இன்பம்‌ ஏய்ந்தானை இலங்கொளி சேர்‌ மணிக்‌ குன்றன்ன ஈரிரண்டு மால்வரைத்‌ தோள்‌ எம்மான்‌ தன்னை தோய்ந்தானை நிலமகள்‌ தோள்‌ தூதிற்‌ சென்று அப்‌ பொய்யறை வாய்ப்‌ புகப்பெய்த மல்லர்‌ மங்கக்‌ காய்ந்தானை எம்மானைக்‌ கண்டு கொண்டேன்‌ கடிபொழில்‌ சூழ்‌ கடல்மல்லைத்‌ தலசயனத்தே

கிடந்தானைத்‌ தடங்கடலுள்‌ பணங்கள்‌ மேவிக்‌ கிளர்‌ பொறியமறிதிரிய அதனின்‌ பின்னே படர்ந்தானைப்‌ படு மதத்த களிற்றின்‌ கொம்பு பறித்தானைப்‌ பாரிடத்தை எயிறு கீற இடந்தானை வளை மருப்பின்‌ ஏனமாகி இருநிலனும்‌ பெரு விசும்பும்‌ எய்தா வண்ணம்‌ கடந்தானை எம்மானைக்‌ கண்டு கொண்டேன்‌ கடிபொழில்‌ சூழ்‌ கடல்மல்லைத்‌ தலசயனத்தே

பேணாத வலி அரக்கர்‌ மெலிய அன்று பெருவரைத்‌ தோளிற நெரித்து அன்று அவுணர்‌ கோனை பூணாகம்‌ பிளவெடுத்த போர்‌ வல்லோனைப்‌ பொரு கடலுள்‌ துயில்‌ அமர்ந்த புள்ளூர்தியை ஊணாகப்‌ பேய்‌ முலை நஞ்சு உண்டான்‌ தன்னை உள்ளுவார்‌ உள்ளத்தே உறைகின்றானை காணாது திரிதருவேன்‌ கண்டு கொண்டேன்‌ கடிபொழில்‌ சூழ்‌ கடல்மல்லைத்‌ தலசயனத்தே

பெண்ணாகி இன்னமுதம்‌ வஞ்சித்தானைப்‌ பிறை எயிற்று அன்று அடலரியாய்ப்‌ பெருகினானை தண்ணார்ந்த வார்புனல்‌ சூழ்‌ மெய்யம்‌ என்னும்‌ தடவரை மேல்‌ கிடந்தானைப்‌ பணங்கள்‌ மேவி எண்ணானை எண்ணிறந்த புகழினானை இலங்கொளி சேர்‌ அரவிந்தம்‌ போன்று நீண்ட கண்ணானை கண்ணாரக்‌ கண்டு கொண்டேன்‌ கடிபொழில்‌ சூழ்‌ கடல்மல்லைத்‌ தலசயனத்தே

தொண்டாயார்‌ தாம்‌ பரவும்‌ அடியினானைப்‌ படி கடந்த தாளாளற்கு ஆளாய்‌ உய்தல்‌ விண்டானை தென்னிலங்கை அரக்கர்‌ வேந்தை விலங்குண்ண வலங்கை வாய்ச்‌ சரங்கள்‌ ஆண்டு பண்டாய வேதங்கள்‌ நான்கும்‌ ஐந்து வேள்விகளும்‌ கேள்வியோடு அங்கம்‌ ஆறும்‌ கண்டானை தொண்டனேன்‌ கண்டு கொண்டேன்‌ கடிபொழில்‌ சூழ்‌ கடல்மல்லைத்‌ தலசயனத்தே

பட நாகத்தணைக்‌ கிடந்து அன்று அவுணர்‌ கோனைப்‌ பட வெகுண்டு மருதிடை போய்ப்‌ பழனவேலி தடமார்ந்த கடல்‌ மல்லைத்‌ தலசயனத்துத்‌ தாமரைக்‌ கண்‌ துயில்‌ அமர்ந்த தலைவர்‌ தன்னை ர கடமாரும்‌ கருங்களிறு வல்லான்‌ வெல்‌ போர்க்‌ கலிகன்றி ஒலி செய்த இன்பப்‌ பாடல்‌ திடமாக இவை ஐந்தும்‌ ஐந்தும்‌ வல்லார்‌ தீவினையை முதலரிய வல்லார்‌ தாமே

நண்ணாத வாள்‌ அவுணர்‌ இடைப்‌ புக்கு வானவரைப்‌ பெண்ணாகி அழுதூட்டும்‌ பெருமானார்‌ மருவினிய தண்ணார்ந்த கடல்மல்லைத்‌ தலசயனத்து உறைவாரை எண்ணாதே இருப்பாரை இறைப்பொழுதும்‌ எண்ணோமே

பார்வண்ண மடமங்கை பனி நன்மாமலர்க்‌ கிழத்தி நீர்வண்ணன்‌ மார்வத்தில்‌ இருக்கையை முன்‌ நினைந்து அவனூர்‌ கார்வண்ண முது முந்நீர்க்‌ கடல்மல்லைத்‌ தலசயனம்‌ ஆர்‌ எண்ணும்‌ நெஞ்சுடையார்‌ அவர்‌ எம்மை ஆள்வாரே 2.

ஏனத்தின்‌ உருவாகி நிலமங்கை எழில்‌ கொண்டான்‌ வானத்தில்‌ அவர்‌ முறையால்‌ மகிழ்ந்து ஏத்தி வலங்‌ கொள்ள கானத்தின்‌ கடல்மல்லைத்‌ தலசயனத்து உறைகின்ற ஞானத்தின்‌ ஒளி உருவை நினைவார்‌ என்‌ நாயகரே

விண்டாரை வென்று ஆவி விலங்குண்ண மெல்லியலார்‌ கொண்டாடும்‌ அல்லகலம்‌ அழலேற வெஞ்சமத்துக்‌ கண்டாரை கடல்மல்லைத்‌ தலசயனத்து உறைவாரை கொண்டாடும்‌ நெஞ்சுடையார்‌ அவர்‌ எங்கள்‌ குல தெய்வமே

பிச்சச்‌ சிறு பீலிச்‌ சமண்‌ குண்டர்‌ முதலாயோர்‌ விச்சைக்கிறை என்னும்‌ அவ்விறையைப்‌ பணியாதே கச்சிக்‌ கிடந்தவனூர்‌ கடல்மல்லைத்‌ தலசயனம்‌ நச்சித்‌ தொழுவாரை நச்சு என்தன்‌ நல்நெஞ்சே!

புலங்கொள்‌ நிதிக்குவையோடு புழைக்‌ கைம்மா களிற்றினமும்‌ நலங்கொள்‌ நவமணிக்குவையும்‌ சுமந்து எங்கும்‌ நான்றொசிந்து கலங்கள்‌ இயங்கும்‌ மல்லைக்‌ கடல்மல்லைத்‌ தலசயனம்‌ வலங்கொள்‌ மனத்தார்‌ அவரை வலங்கொள்‌ என்‌ மட நெஞ்சே!

பஞ்சிச்‌ சிறு கூழை உருவாகி மருவாத வஞ்சப்‌ பெண்‌ நஞ்சுண்ட அண்ணல்‌ முன்‌ நண்ணாத கஞ்சைக்‌ கடந்தவனூர்‌ கடல்மல்லைத்‌ தலசயனம்‌ நெஞ்சில்‌ தொழுவாரைத்‌ தொழுவாய்‌ என்‌ தூய்‌ நெஞ்சே!

செழுநீர்‌ மலர்க்‌ கமலம்‌ திரை உந்து வன்பகட்டால்‌ உழுநீர்‌ வயல்‌ உழவர்‌ உழப்‌ பின்‌ முன்‌ பிழைத்து எழுந்த கழுநீர்‌ கடி கமழும்‌ கடல்மல்லைத்‌ தலசயனம்‌ தொழுநீர்‌ மனத்தவரைத்‌ தொழுவாய்‌ என்‌ தூய்‌ நெஞ்சே!

பிணங்களிடு காடு அதனுள்‌ நடமாடு பிஞ்ஞுகனோடு இணங்கு திருச்சக்கரத்து எம்பெருமானார்க்கு இடம்‌ விசும்பில்‌ கணங்கள்‌ இயங்கும்‌ மல்லைக்‌ கடல்மல்லைத்‌ தலசயனம்‌ வணங்கும்‌ மனத்தார்‌ அவரை வணங்கு என்தன்‌ மட நெஞ்சே!

கடி கமழும்‌ நெடுமறுகில்‌ கடல்மல்லைத்‌ தலசயனத்து அடிகள்‌ அடியே நினையும்‌ அடியவர்கள்‌ தம்‌ அடியான்‌ வடிகொள்‌ நெடுவேல்‌ வலவன்‌ கலிகன்றி ஒலி வல்லார்‌ முடிகொள்‌ நெடுமன்னவர்‌ தம்‌ முதல்வர்‌ முதல்‌ ஆவாரே

சங்கு தங்கு தடங்கடல்‌ கடல்‌ மல்லையுள்‌ கிடந்தாய்‌! அருள்‌ புரிந்து இங்கு என்னுள்‌ புகுந்தாய்‌! இனிப்‌ போயினால்‌ அறையோ! கொங்கு செண்பக மல்லிகை மலர்‌ புல்கி இன்னிள வண்டு போய்‌ இளந்‌ தெங்கின்‌ தாதளையும்‌ திருவாலி அம்மானே!

புள்‌ வாய்‌ பிளந்த புனிதா! என்று அழைக்க உள்ளே நின்று என்‌ உள்ளம்‌ குளிரும்‌ ஒருவா! கள்வா! கடல்‌ மல்லைக்‌ கிடந்த கரும்பே! வள்ளால்‌! உன்னை எங்ஙனம்‌ நான்‌ மறக்கேனே?

பிண்டியார்‌ மண்டை ஏந்திப்‌ பிறர்‌ மனை திரிதந்து உண்ணும்‌ முண்டியான்‌! சாபம்‌ தீர்த்த ஒருவன்‌ ஊர்‌ ர உலகம்‌ ஏத்தும்‌ கண்டியூர்‌ அரங்கம்‌ மெய்யம்‌ கச்சி பேர்‌ மல்லை என்று மண்டினார்‌ உய்யல்‌ அல்லால்‌ மற்றையார்க்கு உய்யலாமே?

வங்கத்தால்‌ மாமணி வந்து உந்து முந்நீர்‌ மல்லையாய்‌! மதிள்‌ கச்சி ஊராய்‌! பேராய்‌! கொங்கத்தார்‌!' வளங்கொன்றை அலங்கல்‌ மார்வன்‌ குல வரையன்‌ மடப்பாவை இடப்பால்‌ கொண்டான்‌ பங்கத்தாய்‌! பாற்கடலாய்‌! பாரின்‌ மேலாய்‌! பனி வரையின்‌ உச்சியாய்‌! பவள வண்ணா! எங்குற்றாய்‌? எம்பெருமான்‌! உன்னை நாடி ஏழையேன்‌ இங்ஙனமே உழி தருகேனே! 9 விந்தம்‌

தமர்‌ உள்ளம்‌ தஞ்சை தலை அரங்கம்‌ தண்கால்‌ தமர்‌ உள்ளும்‌ தண்பொருப்பு வேலை - தமர்‌ உள்ளும்‌ மாமல்லை கோவல்‌ மதிள்‌ குடந்தை என்பரே ஏவல்ல எந்தைக்கு இடம்‌

கணமங்கை காரார்‌ மணி நிறக்‌ கண்ணனூர்‌ விண்ணகரம்‌ சீரார்‌ கணபுரம்‌ சேறை திருவழுந்தூர்‌ காரார்‌ குடந்தை கடிகை கடல்‌ மல்லை ஏரார்‌ பொழில்‌ சூழ்‌ இடவெந்தை நீர்மலை சீராரும்‌ மாலிருஞ்சோலை திருமோகூர்‌

வல்லவாழ்ப்‌ பின்னை மணாளனை பேரில்‌ பிறப்பிலியை தொன்னீர்க்‌ கடல்‌ கிடந்த தோளா மணிச்‌ சுடரை என்‌ மனத்து மாலை இடவெந்தை ஈசனை மன்னும்‌ கடல்மல்லை மாயவனை -