திரு அயோத்தி

முடியொன்றி மூவுலகங்களும்‌ ஆண்டு உன்‌ அடியேற்க்கு அருளென்று அவன்பின்‌ தொடர்ந்த ர்‌ படியில்‌ குணத்துப்‌ பரதநம்பிக்கு அன்று அடிநிலை ஈந்தானைப்‌ பாடிப்பற அயோத்தியர்‌ கோமானைப்‌ பாடிப்பற

தார்க்கு இளந்தம்பிக்கு அரசீந்து தண்டகம்‌ நூற்றவள்‌ சொற்கொண்டு போகி நுடங்கிடைச்‌ சூர்ப்பனகாவைச்‌ செவியொடு மூக்கு அவள்‌ ஆர்க்க அரிந்தானைப்‌ பாடிப்பற அயோத்திக்கரசனைப்‌ பாடிப்பற

காரார்‌ கடலை அடைத்திட்டு இலங்கை புக்கு ஓராதான்‌ பொன்முடி ஒன்பதோடொன்றையும்‌ நேரா அவன்‌ தம்பிக்கே நீள்‌ அரசீந்த ஆராவமுதனைப்‌ பாடிப்பற அயோத்தியர்‌ வேந்தனைப்‌ பாடிப்பற

வாரணிந்த முலைமடவாய்‌ வைதேவி விண்ணப்பம்‌ தேரணிந்த அயோத்தியர்‌ கோன்‌ பெருந்தேவி கேட்டருளாய்‌ கூரணிந்த வேல்வலவன்‌ குகனோடும்‌ கங்கை தன்னில்‌ சீரணிந்த தோழமை கொண்டதும்‌ ஓரடையாளம்‌ (க)

மைத்தகு மாமலர்க்‌ குழலாய்‌ வைதேவி விண்ணப்பம்‌ ஒத்தபுகழ்‌ வானரக்கோன்‌ உடனிருந்து நினைத்‌ தேட ர அத்தகுசீர்‌ அயோத்தியர்‌ கோன்‌ அடையாளமிவை மொழிந்தான்‌ இத்தகையால்‌ அடையாளம்‌ ஈதவன்‌ கைம்‌ மோதிரமே

வடதிசை மதுரை சாளக்கிராமம்‌ வைகுந்தம்‌ துவரை அயோத்தி இடமுடை வதரி இடவகை உடைய எம்‌ புருடோத்தமன்‌ இருக்கை தடவரை அதிரத்‌ தரணி விண்டிடியத்‌ தலைப்‌ பற்றிக்‌ கரை மரம்‌ சாடி கடலினைக்‌ கலங்கக்‌ கடுத்திழி கங்கைக்‌ கண்டமென்னும்‌ கடிநகரே

சுற்றம்‌ எல்லாம்‌ பின்‌ தொடரத்‌ தொல்கானம்‌ அடைந்தவனே அற்றவர்கட்கு அருமருந்தே அயோத்தி நகர்க்கு அதிபதியே கற்றவர்கள்‌ தாம்‌ வாழும்‌ கணபுரத்தென்‌ கருமணியே சிற்றவை தன்‌ சொல்‌ கொண்ட சீராமா தாலேலோ

ஆலினிலைப்‌ பாலகனாய்‌ அன்றுலகம்‌ உண்டவனே வாலியைக்‌ கொன்று அரசு இளைய வானரத்துக்கு அளித்தவனே காலின்மணி கரை அலைக்கும்‌ கணபுரத்தென்‌ கருமணியே ஆலிநகர்க்கு அதிபதியே அயோத்திமனே தாலேலோ

அங்கணெடு மதிள்‌ புடை சூழ்‌ அயோத்தி என்னும்‌ அணிநகரத்துலகனைத்தும்‌ விளக்கும்‌ சோதி வெங்கதிரோன்‌ குலத்துக்கோர்‌ விளக்காய்த்‌ தோன்றி விண்‌ முழுதும்‌ உயக்‌ கொண்ட வீரன்‌ தன்னை செங்கணெடும்‌ கருமுகிலை இராமன்‌ தன்னைத்‌ தில்லை நகர்த்‌ திருச்சித்ரகூடம்‌ தன்னுள்‌ எங்கள்‌ தனி முதல்வனை எம்பெருமான்‌ தன்னை என்று கொலோ கண்குளிரக்‌ காணும்‌ நாளே

அம்பொனெடு மணிமாட அயோத்தி எய்தி அரசெய்தி அகத்தியன்‌ வாய்த்தான்‌ முன்‌ கொன்றான்‌ தன்‌ பெருந்தொல்‌ கதை கேட்டு மிதிலைச்‌ செல்வி உலகுய்யத்‌ திருவயிறு வாய்த்த மக்கள்‌ செம்பவளத்‌ திரள்‌ வாய்த்‌ தன்‌ சரிதை கேட்டான்‌ தில்லை நகர்த்‌ திருச்சித்ரகூடம்‌ தன்னுள்‌ எம்பெருமான்‌ தன்‌ சரிதை செவியால்‌ கண்ணால்‌ பருகுவோம்‌ இன்னமுதம்‌ மதியோமன்றே

மேட்டிள மேதிகள்‌ தளைவிடும்‌ ஆயர்கள்‌ வேய்ங்குழல்‌ ஓசையும்‌ விடை மணிக்‌ குரலும்‌ ஈட்டிய இசை திசை பரந்தன வயலுள்‌ இரிந்தன சுரும்பினம்‌ இலங்கையர்‌ குலத்தை வாட்டிய வரிசிலை வானவர்‌ ஏறே மாமுனி வேள்வியைக்‌ காத்து அவபிரதம்‌ ஆட்டிய அடுதிறல்‌ அயோத்தி எம்‌ அரசே அரங்கத்தம்மா பள்ளி எழுந்தருளாயே க

கவள யானை பாய்புரவி தேரோடு அரக்கர்‌ எல்லாம்‌ துவள வென்ற வென்றியாளன்‌ தன்‌ தமர்‌ கொல்லாமே தவள மாட நீடயோத்தி காவலன்‌ தன்‌ சிறுவன்‌ குவளை வண்ணன்‌ காண ஆடீர்‌ குழமணி தூரமே

கற்பார்‌ இராம பிரானை அல்லால்‌ மற்றும்‌ கற்பரோ? புற்பா முதலாப்‌ புல்லெறும்பாதி ஒன்றின்றியே நற்பால்‌ அயோத்தியில்‌ வாழும்‌ சராசரம்‌ முற்றவும்‌ நற்பாலுக்கு உய்த்தனன்‌ நான்முகனார்‌ பெற்ற நாட்டூளே